Reallin Aardenburg

Vroeger had een monitor alleen een vga-connector en
dat was het. Maar tegenwoordig is het aantal aansluitingen haast niet
meer te tellen. In deze cursus bespreken we alle mogelijke
aansluitingen, laten we zien waar ze voor dienen en hoe u ze in de
praktijk het beste kunt gebruiken!

Aansluitingen op lcd-monitoren en –tv’s

Vroeger
had een monitor alleen een vga-connector en dat was het. Maar
tegenwoordig is het aantal aansluitingen haast niet meer te tellen. In
deze cursus bespreken we alle mogelijke aansluitingen, laten we zien
waar ze voor dienen en hoe u ze in de praktijk het beste kunt
gebruiken!

1 Overzicht aansluitingen

HDMI – digitale connector voor hd-video en audio.

Component – analoge of digitale video, HD-resolutie (rood, groen, blauw).

S-VHS – analoge video in PAL-resolutie.

Composiet – analoge video in PAL-resolutie (geel).

Audio – analoge audio (rood en wit).

DVI – digitaal videosignaal (wit).

Vga – analoog videodigitaal (blauw of zwart).

Usb – usb-hub op monitor.

2 Composiet

De analoge composietingang (geel) wordt
onder andere gebruikt om beeld in standaardresolutie weer te geven.
Veel notebooks en digitale camera’s gebruiken deze methode om
videosignalen te versturen. Het signaal is niet geschikt voor HD-video
en bevat geen audio.

3 Duallink-DVI

De eerste DVI-poorten hadden een
beperkte bandbreedte van 3,7 Gbps (ter vergelijking: bij HDMI is dit
14,9 Gbps). Hierdoor is de maximale resolutie beperkt tot 1920 x 1200
pixels (iets meer dan 1080p). Als u een monitor met een hogere
resolutie wilt gebruiken, bijvoorbeeld 2560 x 1600 pixels (gangbaar bij
30inch-monitoren), hebt u een duallink-DVI-poort nodig. Dankzij twee
parallelle verbindingen biedt deze twee keer zoveel bandbreedte. Dit is
op moderne grafische kaarten standaard (bijvoorbeeld vanaf de GeForce
8xxx-serie).

4 DisplayPort

Een nieuwe standaard is de ‘DisplayPort’.
Dit is een alternatief voor HDMI en zou de opvolger moeten worden voor
DVI. Hoewel de connector lijkt op een HDMI-aansluiting, is hij niet
compatibel. De standaard is in het leven geroepen door een groep
hardware­bedrijven, waaronder ATI, NVIDIA, Dell, HP, Samsung, Intel en
Philips. Opvallend is dat fabrikanten voor het gebruik van deze
standaard geen licenties hoeven te betalen. DisplayPort is compatibel
met HDCP en biedt een bandbreedte van 10,8 Gbps. Momenteel is er
beperkte aantal monitoren, computers en grafische kaarten op de markt
met ondersteuning voor DisplayPort.

5 HDMI-switch

Moderne lcd-tv’s zijn meestal voorzien
van meerdere HDMI-aansluitingen. Maar bij computers is dat niet het
geval. Stel dat u uw pc standaard op uw monitor hebt aangesloten, maar
af en toe ook de tv wilt gebruiken (bijvoorbeeld voor een film of
spelletje), dan kunt u een HDMI-switch kopen. Hiermee kunt u eenvoudig
schakelen tussen bijvoorbeeld monitor en tv. Er zijn varianten met twee
en vier aansluitingen.

6 Component

Veel HD-tv’s hebben ook ingangen voor
tulpstekkers, Component Video genaamd. De kleuren blauw (Pb), rood (Pr)
en groen (Y) worden gebruikt voor het doorgeven van HD-video, net zoals
HDMI. Deze kabels worden ook wel YPbPr genoemd. De digitale variant
heet YCbCr. De Y wordt gebruikt voor het helderheidssignaal en Pb en Pr
voor de kleursignalen. Het voordeel van Component Video is dat – goede
- kabels circa 20 meter afstand kunnen overbruggen zonder
kwaliteitsverlies. Standaard HDMI-kabels zijn beperkt tot een meter of
vijf.

Via Component Video kunt u een HD-video-signaal doorgeven tot wel twintig meter.

7 Kabellengte HDMI

Alle HDMI-kabels zijn in principe
geschikt om 1080p-beeldsignalen door te sturen. Desondanks zijn er wel
kwaliteitsverschillen, die vooral te maken hebben met de dikte, het
aantal interne kabels en de lengte. Een kleine storing in een digitaal
signaal resulteert al snel in een zichtbaar mindere beeldkwaliteit. Een
HDMI-kabel kan beter niet langer zijn dan vijf meter. Professionele
HDMI-kabels (type B, met 29 draden in plaats van 19) kunnen een afstand
van circa 15 meter overbruggen. Hebt u last van storingen op uw HD-tv,
overweeg dan een kwalitatief betere kabel te kopen.

8 DVI of VGA

Moderne monitoren hebben vaak zowel een
vga- als een DVI-aansluiting. Een veel gehoorde vraag is welke beter
is. Met andere woorden: is het kwaliteitsverschil tussen DVI en vga
echt zichtbaar? Het verschil is in de praktijk niet erg groot, maar DVI
biedt een net iets betere beeldkwaliteit en een scherper beeld. Het
grote verschil is dat er bij vga wat kwaliteitsverlies optreedt vanwege
de conversie van een digitaal naar analoog signaal. Bij DVI wordt de
kleurinformatie rechtstreeks (digitaal) van de videokaart naar de
monitor gestuurd. Een ander verschil is dat bij DVI ook informatie
toevoegt over de resolutie, waardoor u dit nooit handmatig hoeft in te
stellen. Het verschil is vooral te zien op hoge resoluties.

9 HDMI of DVI?

Het grootste verschil tussen HDMI en DVI
is dat de eerste variant ook geluidssignalen overbrengt. Ook is HDMI
compatibel met de kopieerbeveiliging van Blu-ray (HDCP) en DVI niet.
Dat is van belang als u via uw computer Blu-ray-video wilt afspelen. De
bandbreedte van HDMI is wel een stuk groter ten opzichte van DVI (zie
Duallink-DVI). Wilt u uw pc via DVI op een HDMI-aansluiting koppelen,
dan kunt u gebruikmaken van een DVI-naar-HDMI-koppelstukje.

10 Schoonmaken

Vroeg of laat wordt een lcd-monitor (of
-tv) vuil. Stof wordt door warmte en statische elektriciteit
aangetrokken. Stof is op zichzelf niet erg, maar in combinatie met
vingerafdrukken en vlekken (bijvoorbeeld van een blikje cola dat
geopend wordt) kan dat de coating aantasten en daarmee het scherm
beschadigen. Deze coating is een dun filmlaagje en vormt een
belangrijke beschermlaag. Deze laag is bovendien stofafwerend en
minimaliseert reflecties. Daarnaast kijkt een vieze monitor natuurlijk
niet prettig. Het is dus raadzaam om een lcd-monitor of –tv met enige
regelmaat te reinigen.

Een lcd-monitor kan het beste worden schoongemaakt met speciaal
reigingsmiddel. Het gebruik van klassieke schoonmaakmiddelen zoals
Glassex, alcohol of spiritus wordt door monitorfabrikanten sterk
afgeraden. Deze bevatten alcohol, waardoor de kunststof wordt
aangetast. Ook zit er vaak een beetje vet in dergelijke middelen,
waardoor een mat oppervlak na verloop van tijd glimmend wordt (en dus
gevoeliger wordt voor reflecties). Er zijn daarom speciale doekjes en
vloeistoffen op de markt (bijvoorbeeld van Safeclean).

Reinig een lcd-monitor of –tv nooit met een normaal schoonmaakmiddel, maar met een speciale vloeistof zonder alcohol en vetten.

Een licht vochtig doekje met water is ook een optie, maar dat
haalt vetvlekken (zoals vingerafdrukken) niet goed weg. Pas altijd op
met teveel vloeistof, want als het de behuizing binnendringt kan er
kortsluiting ontstaan (waarvoor geen garantie geldt). Droog de monitor
vervolgens met een zachte droge, niet pluizende doek. Druk niet te hard
op de monitor, want achter de beschermlaag zitten vloeibare kristallen.

Een technische oplossing om te voorkomen dat uw
documenten in andere handen komen, is versleuteling of encryptie. De
gegevens worden daarbij op een slimme manier opgeslagen waardoor die
alleen met het juiste wachtwoord te lezen zijn. Een handig programma om
altijd op uw computer geïnstalleerd te hebben, is TrueCrypt.

U
kunt daarmee versleutelde volumes maken waarin u op een veilige manier
bestanden kunt bewaren, onleesbaar voor onbevoegden. Zo’n versleutelde
container kan ook op een geheugenstick staan. Download en installeer
TrueCrypt via www.truecrypt.org/downloads (3 MB).

TrueCrypt is gratis software voor het versleutelen van gegevens.

TrueCrypt mobiel

Er is een tweede manier om TrueCrypt
te installeren. Het programma wordt dan op een usb-stick geplaatst en
kan zonder verdere installatie altijd vanaf die stick en op elke
computer worden gestart. Plaats de geheugenstick in de computer. Open
de Verkenner en blader naar de geheugenstick. Maak daarop een map aan
genaamd TrueCrypt. Start nu de installatie van TrueCrypt en kies voor Extract. Selecteer als plaats om de bestanden uit te pakken de map TrueCrypt op de geheugenstick. Om het programma te gebruiken dubbelklikt u op TrueCrypt.exe.

Installeer TrueCrypt in de mobiele modus voor gebruik op een geheugenstick.

Containerbestand

TrueCrypt versleutelt documenten niet
bestand voor bestand, maar maakt een groter versleuteld bestand aan dat
als een harde schijf gebruikt kan worden. Alle bestanden die u op die
‘harde schijf’ plaatst, zijn direct volledig versleuteld. Er is al een
wachtwoord nodig om ze ook maar te kunnen zien. Start TrueCrypt. Kies
voor Create Volume, Create an encrypted file container. Selecteer Standard TrueCrypt Container
en maak een bestand aan op de geheugenstick, groot genoeg om alle te
versleutelen gegevens te bevatten. Bevestig de methode van
versleutelen, typ een wachtwoord en klik uiteindelijk op Format. Wacht tot de wizard klaar is. Sluit deze dan af. Terug in TrueCrypt, klikt u op Select file en bladert naar het containerbestand. Selecteer het via Open. Selecteer een stationsletter en klik op Mount. Klik dan op Exit.
De versleutelde container is nu beschikbaar in de Windows Verkenner met
de stationsletter die u bij het mounten hebt geselecteerd. U kunt uw
documenten in de container bewaren door ze via de Verkenner op de
nieuwe ‘harde schijf’ te plaatsen. Om de stick los te koppelen, klikt u
op Dismount all. Wilt u later
weer bij uw gegevens, start dan eerst TrueCrypt en mount daarna weer de
container door het juiste wachtwoord te typen.

Maak een versleuteld containerbestand aan voor uw gevoelige informatie.

Downloaden en installeren

Chrome werkt onder Windows XP en
Vista. Ga naar http://www.google.com/chrome en klik op de knop Google Chrome
downloaden. Er verschijnt een gebruiksovereenkomst. Plaats optioneel
een vinkje bij ´Help Google Chrome beter te maken…´. Hiermee worden
gebruiksstatistieken en crashmeldingen doorgegeven aan Google. Bevestig
met Accepterenen installeren en het installatiebestand wordt
binnengehaald. De rest gaat vanzelf. De procedure is afgerond zodra het
scherm met de knop Start Google Chrome verschijnt. Google Chrome
importeert automatisch de instellingen uit uw standaard webbrowser. Als
u dit wilt overslaan, bijvoorbeeld omdat u uw favorieten of bladwijzers
niet wilt importeren, klik dan op Deze instellingen aanpassen. In het
scherm dat nu verschijnt, is de optie uit te schakelen. Druk op Start
Google Chrome om direct met de browser te werken.

Nieuwe vensters en tabbladen

Chrome werkt net als alle
andere moderne browsers met tabbladen. Deze zijn zichtbaar boven de
adresbalk. Klik op het plusteken naast het huidige tabblad om een nieuw
tabblad te openen. De toetsencombinatie Ctrl+T doet hetzelfde. Ook kunt
u met het muiswieltje op links klikken in websites. De link wordt dan
geopend in een nieuw tabblad. In Chrome zijn tabbladen onderling te
verslepen, hierdoor kunt u de volgorde aanpassen. Chrome werkt
standaard met één venster waarbinnen al uw geopende websites draaien.
De Windows-taakbalk blijft dus netjes leeg. Als u wel twee of meer
Chrome-vensters wilt openen, is dit ook mogelijk. Zorg ervoor dat
Google Chrome niet is gemaximaliseerd. Klik met de rechtermuistoets een
tabblad aan en houd deze ingedrukt. Versleep het tabblad buiten het
Chrome-venster en de site wordt geopend in een nieuw venster, inclusief
een eigen icoontje in de Windows-taakbalk.

Laatst bezocht

Na het starten van Chrome toont de browser
direct een miniatuurweergave van de laatst geopende negen websites. Dit
maakt browsen voor veel mensen sneller en gebruiksvriendelijker, mits u
natuurlijk niets te verbergen hebt (zie anders tip 6). Eén keer klikken
en u bent terug op uw favoriete veilingsite, nieuwsbron of andere
pagina waar u ‘gebleven was’ toen u de vorige keer stopte met
internetten. Klik met uw muiswieltje en de pagina wordt geopend in een
apart tabblad. Na het openen van een nieuw tabblad, met het plusteken
naast het bestaande tabblad of de toetscombinatie Ctrl+T, wordt het
website-overzicht eveneens getoond. Het overzicht werkt in de praktijk
zeer prettig mits u de enige computergebruiker bent (of werkt met
verschillende Windows-accounts). Als u met meerdere personen werkt op
één Windows-account heeft deze functie weinig nut, behalve dan dat u
ziet welke sites uw medegebruikers bezoeken.

Zoeken vanuit adresbalk

Het zoekvenster zoals aanwezig in
Firefox, Internet Explorer en Safari, ontbreekt in Chrome. De
zoekfunctie zit verscholen in de adresbalk. Chrome maakt gebruik van
een snelle en geavanceerde manier van automatisch aanvullen. Als u
bijvoorbeeld de website www.tipwereld.nl wilt openen, volstaat
tipwereld.nl. De volgende keer is het woordje tip al voldoende om
www.tipwereld.nl te vinden. Tikt u tipwereld in zonder .nl, dan wordt
automatisch een Google-zoekopdracht gestart. Tijdens het intikken van
woorden in de adresbalk geeft Google direct suggesties van mogelijke
interessante bronnen op internet, bijvoorbeeld een Wikipedia-pagina of
een autoriteit op het gebied van het woord dat u intikt.

Zoeken vanuit adresbalk

Het zoekvenster zoals aanwezig in
Firefox, Internet Explorer en Safari, ontbreekt in Chrome. De
zoekfunctie zit verscholen in de adresbalk. Chrome maakt gebruik van
een snelle en geavanceerde manier van automatisch aanvullen. Als u
bijvoorbeeld de website www.tipwereld.nl wilt openen, volstaat
tipwereld.nl. De volgende keer is het woordje tip al voldoende om
www.tipwereld.nl te vinden. Tikt u tipwereld in zonder .nl, dan wordt
automatisch een Google-zoekopdracht gestart. Tijdens het intikken van
woorden in de adresbalk geeft Google direct suggesties van mogelijke
interessante bronnen op internet, bijvoorbeeld een Wikipedia-pagina of
een autoriteit op het gebied van het woord dat u intikt.

Pornomodus

In Internet Explorer 8 zal de functie aanwezig
zijn en Apple heeft de optie al in Safari ingebakken. In Safari heet
het Privé modus. De naam die Google heeft gekozen, is iets
interessanter: Incognito. In de volksmond heet deze functie
‘pornomodus’ en daarmee is eigenlijk alles gezegd. Activeer in Chrome
een nieuw Incognito-venster via het menu of de toetsencombinatie
Ctrl+Shift+N en Chrome ziet alles door de vingers. Websites komen niet
in de geschiedenis, cookies verdwijnen als sneeuw voor de zon en ook
tijdelijke internetbestanden blijven niet achter op de pc. Incognito
houdt in het echte leven in dat u onherkenbaar bent. In Google Chrome
betekent incognito zeker niet dat u niet herkend wordt op websites. Ook
heeft Incognito weinig te maken met anoniem surfen. De
Incognito-functie regelt wel voor u dat uw surfgedrag tijdelijk niet
wordt opgemerkt door de browser en dat stelt u in staat om
‘veldonderzoek’ te doen zonder dat medegebruikers hier makkelijk achter
komen. Surfen zonder sporen achter te laten op de pc is soms prettig,
zeker omdat de uitleg ‘ik heb gisteren mijn pc schoongemaakt en daarbij
geschiedenis, cookies en alle tijdelijke bestanden gewist’ niet altijd
geloofwaardig klinkt. Helemaal ‘partnerproof’ is Incognito uiteraard
niet. Een avondje surfen zonder enige spoor achter te laten op de
computer is op zijn minst verdacht.

Kaal maar snel

Bij het schrijven van dit artikel was het
opvallend dat de functies van Chrome nogal beperkt zijn. Misschien
verandert dat nog, maar het heeft voordelen en nadelen. De browser is
een stuk eenvoudiger dan Internet Explorer en Firefox. Alle
mogelijkheden zijn gebruiksvriendelijk, werken intuïtief en zijn snel
te vinden. Hier staat tegenover dat het niet mogelijk is om slimme
browseruitbreidingen te installeren, iets dat vooral onder
Firefox-gebruikers zeer populair is. Het voordeel van een complete
browser zonder toeters en bellen wordt snel duidelijk als we Chrome
opstarten. De browser doet dit razendsnel en ook tijdens normaal
webbrowsen lijkt Chrome qua snelheid een streepje voor te hebben op
Internet Explorer en Firefox.

Altijd fullscreen

De beeldruimte om websites in te bekijken
is in Chrome groter dan in welke andere browser ook. De ruimte is
vergelijkbaar met wanneer u in Internet Explorer, Firefox of Safari op
F11 drukt. Via deze sneltoets wordt de weergave op volledig scherm
geactiveerd. De tabbladen in Chrome liggen strak tegen de bovenkant van
het beeldscherm. De menu’s blijven echter wel permanent zichtbaar. Dit
is bij de weergave op volledig scherm in collega-webbrowsers niet het
geval. Hierbij wordt het scherm vergroot en verdwijnen er onderdelen.

Downloadbeheerder

Een downloadbeheerder toont de voortgang
van het binnenhalen van bestanden vanaf internet. U bent gewend
hiervoor een apart programma te gebruiken zoals Download Accelerator of
DownThemAll. Zonder aparte beheerder krijgt u op zijn minst een
pop-upschermpje met daarin de voortgang van het downloadproces. Chrome
toont de downloadstatus direct onder de website. Het beeldscherm
schuift een stukje op zodra er een bestand binnenkomt. Chrome haalt het
bestand direct zonder morren binnen. Er wordt dus ook niet om een
bevestiging gevraagd. Dit werkt snel, maar is ook een potentieel
risico. Bij sommige sites start het downloaden van een bepaald bestand
automatisch. Het is dan wel prettig dat de webbrowser informeert of dit
de bedoeling is, omdat niet alle sites het beste met ons voorhebben.
Een grote pijl toont duidelijk dat er een downloadproces bezig is. Na
het downloaden kunt u het bestand uitvoeren of openen door erop te
dubbelklikken. Een waarschuwing voor mogelijk gevaar van de inhoud van
het bestand, zoals wordt gegeven door o.a. Internet Explorer, krijgt u
niet.

De geïntegreerde downloadbeheerder verschijnt automatisch onder in beeld.

Geschiedenis wissen

Tijdens het surfen verzamelt uw
webbrowser veel gegevens. Dit geldt voor alle browsers. Het is in
Chrome eenvoudig om uw sporen te wissen. Hierbij is het opvallend dat
de brower u de keuze geeft om de sporen van een selectieve periode te
verwijderen, een soort post-pornomodus dus. Klik op het
gereedschapsicoontje in het Chrome-menu en kies Browsergegevens wissen.
Geef aan wat u wilt wissen, bijvoorbeeld de cookies en
browsergeschiedenis. Geef aan van welke periode u de gegevens wilt
verwijderen: afgelopen dag, vorige week, afgelopen 4 weken of alles.
Bevestig met de knop Browsergegevens wissen en Chrome haalt een bezem
door de webbrowser.

Wachtwoorden tonen

Het is een illusie dat wachtwoorden
veilig zijn in uw browser. Internet Explorer en Firefox slaan uw
wachtwoord op en laten sterretjes zien in plaats van leesbare tekst.
Dit is een schijnheiligheid. Met het juiste gereedschap kunnen
wachtwoorden teruggetoverd worden. Google schuift dit niet onder
stoelen of banken en stelt u zelfs in staat om alle wachtwoorden te
bekijken die ooit (!) zijn ingetikt in Chrome. Wachtwoorden tovert u
tevoorschijn via het gereedschapsicoontje en een klik op Opties. Open
het tabblad Kleine aanpassingen en bekijk de wachtwoorden via
Opgeslagen wachtwoorden weergegeven. Hier kunt u wachtwoorden bekijken
en tevens selectief wissen. Als u dus per ongeluk iets opslaat wat niet
de bedoeling was: open de instellingen en gebruik de knop Verwijderen
om de inloggegevens van de betreffende site te wissen. Wees extra alert
op deze functie als u bij iemand anders uw webmail controleert in
Chrome of met meerdere mensen dezelfde pc gebruikt. Beantwoord de vraag
om het wachtwoord op te slaan altijd met nee of schoon de browser op na
gebruik (zie tip 10). De eenvoud waarmee wachtwoorden tevoorschijn
komen in Chrome is zeker als u een pc deelt met meerdere mensen niet
wenselijk. Wat ons betreft hoort hier op zijn minst een hoofdwachtwoord
op te zitten. De optie om wachtwoorden op te slaan is compleet uit te
schakelen via het Optie-menu, Kleine aanpassingen, wachtwoorden nooit
opslaan.

Overstappen?

Waarom nadenken over overstappen als Internet
Explorer of Firefox al helemaal prima werkt? En dan zwijgen we nog over
Netscape Navigator, Apple Safari, Opera en Maxthon. Het antwoord is
eenvoudig: omdat Chrome een kindje is van Google. Google Maps, Picasa
en uiteraard de zoekmachine gingen voor en we hebben stiekem toch hoge
verwachtingen van Chrome’s invloed in webbrowserland. Chrome is op dit
moment geen volwaardige vervanger voor Internet Explorer en al helemaal
niet voor Firefox. Toch is Chrome de moeite waard om als tweede browser
te installeren. Vooral in snelheid, eenvoud en gebruiksgemak blinkt
Chrome uit. De webbrowser zit zonder meer slim in elkaar. De toeters en
bellen voor de veeleisende consument komen vanzelf. We vertrouwen erop
dat Google ook dan de browser stabiel, snel en gebruiksvriendelijk weet
te houden. Zoals we in Hollywood-films vaak horen aan de vooravond van
een spannende tijd: de strijd is nog maar net begonnen.

Direkt na de installatie Ubuntu Karmic Koala (9.10)
Author: admin / Category: Ubuntu installatie

Let op, dit is geen uitgebreide handleiding voor beginners maar meer bedoeld als een online spiekbriefje.

Na de installatie van Ubuntu 9.10 (Karmic Koala) zijn er nog wat aanvullende zaken te installeren als flash, java en we willen mp3 en youtube kunnen gebruiken.
Dit is software waar rechten op zitten en in een gratis versie dus niet meegeleverd mag worden.
We gaan dus uit van een geheel schone installatie. Zijn er al andere flash of java versies geinstalleerd of van buiten de bronnen is dit NIET van toepassing.

We beginnen met alle bronnen open te zetten in sysnaptic en er 1 toe te voegen: medibuntu.

Kopieer en plak het hele tekstblok in één keer in de terminal:
sudo wget http://www.medibuntu.org/sources.list.d/$(lsb_release -cs).list \
–output-document=/etc/apt/sources.list.d/medibuntu.list &&
sudo apt-get -q update &&
sudo apt-get –yes -q –allow-unauthenticated install medibuntu-keyring &&
sudo apt-get -q update

vervolgens:
sudo apt-get install w32codecs non-free-codecs libdvdcss2

——————————————————————————————————–

we openen synaptic pakketbeheer weer
we installeren:
ubuntu-restricted-extras

adobe-flashplugin (kan zijn dat die al in de restricted extra’s zit)
sun-java6-jre (idem)
sun-java6-plugin

Verder naar behoefte, enkele tips:
VLC
mozilla-plugin-vlc

Mplayer
Mplayer plugin for Mozilla
Audacious2
Amarok
Audacity
easytag
K3b (+mp3)
Kdenlive
smplayer
gThumb
KRename
grsync
Revelation
Amaya
aMSN
emesene
aMule
Bittorrent
Epiphany webbrowser
Filezilla
gFTP
Kompozer
Thunderbird (email programma)
Pidgin (purple)
Abiword
Gnumeric
Kmail
poedit
nautilus-image-converter
Ark

Sluiten na het installeren en Toepassingen/softwarecentrum
audio
gstreamer zoeken
gstreamer extra plugins
gstreamer ffmpeg vidio plugin
gstreamer plugins foor mms
gstreamer plugins for aac
toegevoegd: Gstreamer fluendo MPEG2 demuxing plugin

aanbevolen Firefox addons:

Web Developer
Novell Moonlight
Webmail notifier
adblock plus
Fasterfox Lite 3.8.2

Volledige USB rechten:
Systeem – Beheer – Gebruikers en groepen

Klik op gebruikersnaam
Klik op de knop “Ontgrendelen”
knop Eigenschappen – tabblad Gebruikersrechten
en zet overal een vinkje, waar er nog geen staat.

4 Eenvoudige manieren om Linux uit te proberen

Ben je ooit in de verleiding geweest om de veelgeroemde veiligheid en
stabiliteit van de Linux desktop zelf uit te proberen, maar had je geen
zin om twee besturingssystemen naast elkaar op één pc te installeren (of
het geld niet om een nieuwe te kopen)?

Dan heb je geluk, want er zijn een heleboel manieren om de Linux desktop
uit te proberen zonder ook maar iets permanent te wijzigen. Maar het kan
ook heel goed op een oud systeem dat je nog over hebt, en zelfs op je
huidige werkstation.

Het was ooit zeker zo dat, als je de Linux desktop wilde uitproberen, je
een ervaren computergebruiker met veel zelfvertrouwen moest zijn, omdat
je er ingrijpende wijzigingen voor moest doorvoeren op je pc, als je er
geen nieuwe voor wilde aanschaffen. Die dagen zijn voorbij. Vandaag de
dag heb je maar liefst vier verschillende simpele manieren om kennis te
maken Linux.

Als je een nieuwe pc hebt, is er een kans dat Linux al lang op je
computer geïnstalleerd is. Heeft je pc een ‘direct-aan functie’ waarmee
je snel het web op kunt en je je mail kunt lezen zonder het hele systeem
daadwerkelijk te laten opstarten? Als dat zo is, heb je geluk, want dat
is Linux.

De exacte naam varieert, en de kans is groot dat je nergens ook maar
enige aanwijzing krijgt dat het om Linux gaat, maar toch is dat wel
degelijk het geval. Nieuwe computers van Asus, Lenovo, HP, LG en Sony
zijn bijvoorbeeld allemaal voorzien van Device VM’s Splashtop Instant-On
Desktop, een sterk afgeslankte versie van de Linux desktop.

Splashtop is niet de enige vorm waarin Linux uit het zicht op nieuwe
Windows-pc’s wordt verborgen. De Dell Latitude Z heeft zelfs een
mini-moederbordje ingebouwd, alleen maar om hun specifieke versie van
direct-aan Linux te kunnen draaien (in dit geval een aangepaste versie
van openSUSE).

Als je pc niet is voorzien van zo’n verborgen Linux-versie, heeft
Linux-leverancier Xandros een interessant alternatief: Presto. Ook dat
is een snel opstartende Linux-versie, maar dan eentje die je kunt
installeren op de pc die je momenteel gebruikt. Het maakt weliswaar een
dual-boot systeem van je pc (Windows en Presto), maar dan eentje
waarvoor je niet meer hoeft te doen dan wat je altijd doet als je een
toepassing installeert. Na de installatie kun je direct bij de
eerstvolgende herstart al kiezen of je Windows of Presto wilt. Dit is
ook een handige oplossing als je oudere pc’s nieuw leven wilt inblazen,
omdat Presto je alle basisbenodigdheden van een besturingssysteem biedt
in een razendsnel en lichtgewicht pakketje.

Wubi gaat uit van hetzelfde idee als Presto, maar zoekt het in een iets
andere benadering. In plaats een klein Linuxje toe te voegen en er een
dual-boot systeem van te maken, installeert Wubi gewoon de volledige
Ubuntu 9.04 distributie.

Net als Presto installeer je Wubi alsof het een gewone
Windows-applicatie was. Een heel slim trucje, en het werkt prima.

Hoewel Wubi vooralsnog niet onder Windows 7 draait, kun je het wel al
gebruiken voor Windows 98 tot en met Vista. Je draait simpelweg het
installatieprogramma (wat wel een paar minuten duurt) en daarna kun je
opstarten in Linux, als je dat wilt.

Nou ja, meestal wel in elk geval. Van Wubi is bekend dat het af en toe
problemen heeft met sommige hardware. Je leest meer over dat soort
problemen in de Wubiguide. Presto is aanzienlijk minder rijk uitgerust,
maar kan wel met veel meer verschillende soorten pc’s overweg.

De wellicht meest gebruikte manier om Linux uit te proberen is met
behulp van een ‘live cd’. Dat zijn versies van distributies die zijn
ontworpen om vanaf een cd, dvd of usb-stick te draaien. De eerste twee
draaien een stuk langzamer dan je pc normaal gesproken zou kunnen, omdat
ze geen toegang hebben tot je harde schijf. Vanaf een usb-stick gaat dat
meestal bijna even snel als een volledig geïnstalleerd
besturingssysteem, omdat de lege ruimte op de schijf gebruikt kan worden
voor virtueel geheugen.

Hoe je het ook doet, er zijn een paar dingen die voor al die drie media
hetzelfde zijn. Om te beginnen moet je eerst een live cd distributie
downloaden. Je vindt een uitgebreide lijst van dat soort distributies op
de LiveCD List. Zoals je ziet hebben vrijwel alle Linux-distributies
tegenwoordig een live-versie.

Persoonlijk kan ik Fedora, MEPIS, Mint, openSUSE en Ubuntu aanraden. Dat
zijn allemaal goed uitgewerkte en betrouwbare distributies die aan alle
wensen tegemoetkomen.

Als je een distributie hebt gekozen en gedownload, heb je een
ISO-bestand op je harde schijf staan. Dat bestand moet je overzetten
naar een cd, dvd of usb-stick, maar pas op: simpelweg kopiëren naar een
blanco schijf werkt niet.

Om een ISO te branden heb je een brandprogramma nodig dat met ISO images
overweg kan. De meest populaire brandprogramma’s hebben daar wel een
optie voor, maar als je zoiets nog niet hebt, kan ik je Active ISO 2.0
aanbevelen (een freeware programma).

Met je brandprogramma brand je vervolgens je ISO image naar je schijf of
je stick. Daarna is het verstandig je nieuwe schijf te controleren op
fouten. Naar mijn ervaring ontstaan er, als je Linux van live cd’s
draait, meer problemen door fouten op de media dan door alle andere
mogelijke oorzaken bij elkaar.

Om je nieuwe schijf of stick te gebruiken stop je hem in je pc. Als het
goed is start je computer vervolgens op in Linux.

Als dat niet het geval is, en je pc maar blijft opstarten in Windows, is
je bios waarschijnlijk zo ingesteld dat hij altijd eerst je harde schijf
benadert. Daar kun je wat aan doen. Let goed op als je pc opstart.
Moderne computers laten heel kort een bericht zien over de toets die je
moet indrukken om de ‘system set-up’ te openen of de ‘boot drive order’
te veranderen. Als je op het juiste moment op die toets drukt, kom je in
een Spartaanse interface terecht waarin je je systeem kunt vertellen van
welke stations je wilt opstarten. Raadpleeg desnoods de handleiding van
je moederbord.

Als je een distributie voor een usb-stick gebruikt, kun je ook bestanden
en gegevens op die stick opslaan. Dat betekent dat je in feite een
complete op maat gesneden desktop hebt gemaakt die je in je broekzak
kunt meenemen en die je kunt gebruiken in iedere pc die je toestaat
vanaf een usb-stick op te starten.

Bedenk wel dat dat ook betekent dat je al je informatie meeneemt op iets
dat klein genoeg is om ongemerkt uit je broekzak te vallen, dus pas op
wat je doet. Je wilt echt niet dat de parkeerwacht straks jouw mail gaat
beantwoorden.

Er zijn van die momenten dat je zou willen dat je gewoon Linux kon
draaien zonder Windows te verlaten. Dat het, zeg maar, gewoon een soort
applicatie was. Nou, dankzij virtualisatiesoftware kan dat tegenwoordig.

Er zijn heel wat virtualisatieporgramma’s waarmee je deze truc kunt
uithalen. Denk aan VMware Workstation, Parallels Desktop 4 voor Windows
& Linux, en mijn persoonlijke favoriet: Suns VirtualBox. Die vind ik
fijn omdat hij gratis en eenvoudig is, en omdat Sun hem voortdurend
blijft verbeteren.

Als je VirtualBox wilt gebruiken, moet je eerst een exemplaar van het
programma downloaden van de downloadsite. Vervolgens installeer je het
zoals ieder ander Windows-programma.

Als je dat eenmaal hebt gedaan, kun je een ‘gast-besturingssysteem’
installeren door op het ‘New’ icoontje te klikken en de wizard te volgen
totdat je de VM (Virtual Machine) hebt geïnstalleerd. Vervolgens klik je
op de Start-knop om het gast-OS op je nieuwe VM te installeren.

Daarvoor heb je opnieuw een ISO image nodig. Een van de leuke functies
van VirtualBox is dat het, naast de gebruikelijke cd’s en sticks, ook
rechtstreeks met ISO’s overweg kan om het hele spul te installeren.

Als dit allemaal is gelukt kun je uiteindelijk een (of zelfs twee of
drie) Linux-installaties draaien terwijl je tegelijkertijd Windows
draait. Op die manier kun je het beste van je besturingssystemen naast
elkaar gebruiken.

Klinkt dit als een tamelijk zinloze stunt? Ik zou daar maar niet zo
zeker van zijn. Volgens The Washington Post is dit de eenvoudigste
manier om veilig te internetbankieren en Windows malware te omzeilen.

Hoewel je, als je helemaal veilig wilt zijn, waarschijnlijk beter Linux
vanaf een live cd kunt draaien, is er ook veel voor te zeggen om Linux
in een VM te draaien, zodat je nooit Windows hoeft te verlaten als je
veilig wilt bankieren of online shoppen.

Nou – en dat was het dan. Een hele reeks verdraaid simpele manieren om
Linux uit te proberen, en een hele goede reden waarom je op zijn minst
Linux aan je Windows pc zou moeten toevoegen. Dus kom op, ga dat web op
en haal je portie Linux. Geniet ervan!

‘Linux op ruim 30 procent netbooks’

Verhalen dat Linux-netbooks aan het uisterven zijn raken kant noch wal,
zegt een analistenbureau. Sterker nog, de hoogtijdagen van Windows zijn
snel voorbij.

Op de 35 miljoen netbooks die dit jaar wereldwijd verkocht worden staat
in 32 procent van de gevallen een versie van Linux, de rest draait
Windows. Dat zijn 11 miljoen Linux-netbooks, zegt ABI-analist Jeff Orr
tegen Computerworld.

De cijfers van ABI Research staan haaks op de bevindingen van een andere
analistenbureau. NPD Group meldde eerder dit jaar dat Windows op maar
liefst 90 procent van de in de VS verkochte netbooks staat.
Microsoft-blogger Brandon LeBlanc gooide kort daar op olie op het vuur
door te schrijven dat Linux alleen maar tot klantenontevredenheid leidt.
Linux haalt Windows in

Volgens Orr is de situatie voor Linux buiten de VS veel rooskleuriger.
Hij voorspelt dat Linux in 2013 zelfs Windows voorbijsnelt in
marktaandeel, door aantrekkende vraag uit minder ontwikkelde landen waar
Linux de voorkeur heeft.

In een reactie tegen Computerworld zegt Microsoft dat Windows draait op
meer dan 93 procent van alle “small notebook PC’s”. Microsoft hanteert
een eigen definitie voor het segment kleinere laptops, die niet
duidelijk gespecificeerd is. Microsoft gelooft dat het marktaandeel
alleen maar zal toenemen door Windows 7.

http://www.petitiononline.com/Garmin/petition.html

teken de petitie dat Garmin’s software ook beschikbaar komt voor Linux.
Alvast bedankt voor de moeite.